Οι γυναίκες μιλούν: Στοιχεία από τις υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων

Οι γυναίκες μιλούν: Στοιχεία από τις υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων

 

Πολλές φορές δίνεται η λάθος εντύπωση πως τα περιστατικά έμφυλης βίας αφορούν κάποιες «περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες» ή πως συμβαίνουν κάπου μακριά από εμάς. Τι μας δείχνουν όμως τα στοιχεία που συλλέγονται από τις υπηρεσίες που οι γυναίκες μπορούν να καταγγέλουν τέτοια περιστατικά/ή και να ζητούν υποστήριξη;

 
Διατρέχοντας τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων όσον αφορά τις περιπτώσεις που κατεγράφησαν μέσω της τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900 καθώς και τις υπηρεσίες υποστήριξης και φιλοξενίας γυναικών σε διάστημα ενός έτους (Νοέμβριος 2016 – Νοέμβριος 2017), βλέπουμε για ακόμα μία φορά το σύνθετο χαρακτήρα του φαινομένου της έμφυλης βίας. Σύνθετο, όχι μόνο για τις μορφές που λαμβάνει η έμφυλη βία σήμερα, αλλά και διότι βρίσκεται παντού, χωρίς να αποτελεί προνόμιο κάποιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης ή κάποιου συγκεκριμένου μορφωτικού επιπέδου.

 

Ανησυχία προκαλεί το γεγονός πως το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών που κατέφυγαν στις υπηρεσίες ανήκε στο ηλικιακό φάσμα 26-55, στοιχείο που δείχνει πως το φαινόμενο κάθε άλλο παρά αποκλιμακώνεται. Επίσης συντριπτικό παραμένει το ποσοστό των περιστατικών που αφορούν περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας (μεταξύ 70% και 80%), ενώ το ποσοστό παραμένει μοιρασμένο μεταξύ εργαζόμενων και άνεργων γυναικών (22% και 18% αντίστοιχα).

 

Αναλυτικά στοιχεία μπορείτε να βρείτε εδώ:

Στατιστικά στοιχεία της Τηλεφωνικής Γραμμής SOS 15900 και του Δικτύου Δομών της Γ.Γ.Ι.Φ.

 

Το ΚΓΜΕ Διοτίμα  τονίζει πως το φαινόμενο λαμβάνει πολύ μεγαλύτερη έκταση στην καθημερινή ζωή, επισημαίνοντας εδώτον παράγοντα του χαμηλού αριθμού καταγγελιών που φτάνουν στις υπηρεσίες, τις περισσότερες φορές για λόγους φόβου εκ μέρους των γυναικών. Συνεχίζουμε τη μάχη για το απαραίτητο δίχτυ ασφαλείας που χρειάζεται σήμερα το κάθε άτομο και η κάθε γυναίκα που βιώνει την έμφυλη βία. Επιμένουμε πως η πατριαρχική κουλτούρα της βίαιης – σωματικά ή ψυχολογικά – επιβολής με βάση το φύλο παραμένει μάστιγα για την εποχή που διανύουμε και πως η αντιμετώπισή της απαιτεί μια πολύ-παραγοντική,, συστηματική και ολοκληρωμένη δράση . Οι προστατευτικές πολιτικές οφείλουν να πληθαίνουν, ενώ η επερχόμενη ενσωμάτωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στους νόμους του ελληνικού κράτους αποτελεί ένα σημαντικό ακόμα βήμα ενάντια στη βία κατά των γυναικών